donderdag 18 juli 2013

Alle Nederlanders verlaten de camping, ieder naar zijn eigen bestemming. Wij gaan van Aluksne naar Gulbene maar niet via de meest rechtstreekse weg maar via de weg die het beste van kwaliteit zou moeten zijn. Maar dit is weer typisch Letland. De wegen zijn ronduit slecht met veel gaten en veel wegwerkzaamheden. We zoeken een oude (nog van de Russen) raketlanceerinstallatie op maar het enige wat we vinden zijn verlaten gebouwen. Inmiddels wordt het terrein gebruikt als opslagplaats voor boomstammen. 
 Er is hier veel bos dus bosbouw komt veel voor. Voorbij Gulbene vinden we het kasteel Strameriena. Het is bekend als een van de duidelijkste Frans-neo-Renaissance voorbeelden van kastelen in Letland. De Italiaanse schrijver Guiseppi Tomasi de Lampedusa heeft hier een tijd gewoond. Een stukje verder staat een orthodoxe kerk “St. Alexander van Neva” , gelegen aan een meer.
 De zoektocht gaat verder. We zoeken de “Krusta”  dennenboom. In de bast van de boom zijn  kruizen gekerfd. Het verhaal gaat dat voor een begrafenis mensen hier een kruis in de bast van de boom kerven, wat alcohol drinken en dan verder gaan met de begrafenis. Het was al moeilijk om de plaats te vinden maar om bij de boom te komen was bijna onmogelijk. Wim heeft de sprong toch gewaagd en in het gezelschap van een stel koeien heeft hij de boom van dichtbij bekeken.
 Onze volgende camping ligt weer bij een meer. We maken een behoorlijk omweg om via goede wegen op de camping te komen. Het was echter bar en boos. Alles rammelt en trilt. We zien veel stof en nog veel meer gaten in de weg (denk aan de Belgische wegen). De camping is wel prachtig gelegen en voorlopig zijn wij de enige bezoekers. Maar de dame van de receptie zegt dat er binnen twee uren 200 gasten komen voor een tweedaagse  sportdag. We mogen wel in het bos gaan staan maar zij waarschuwt voor de herrie. Wegwezen dus. Helaas zijn de campings in dit deel van Letland dun gezaaid en we moeten nog eens 100 km rijden voor we de volgende camping bereiken. Daar kunnen we wel staan. Het is een huisjespark, gelegen aan een meer, maar er is ook plaats voor ons. Na zo’n dag is het water van het meer heerlijk verfrissend. ’s Avonds krijgen we een heuse regen- en onweerbui op ons dak ( goed tegen al het stof).

We besluiten om maar naar Nederland te gaan. We hebben zo veel gezien de afgelopen tijd, dat we daar wel even op kunnen teren. We maken nog ...