Vanuit Kallaste rijden we naar Alatskivi. Daar moet een
kasteel staan dat lijkt op het kasteel Balmoral in Schotland. De eigenaresse
van de vorige camping heeft ons deze tip gegeven want in onze reisgids staat
dit kasteel niet vermeld. Het kasteel ziet er inderdaad prachtig uit en rondom
zien we een groot park en goed verzorgde bloembedden. Er blijkt in een deel van
het kasteel een hotel gevestigd te zijn.
We rijden weer verder naar Kolka en Kasepaa. We rijden nu weer langs het Peipsimeer. Er wonen hier nog oud gelovigen. Van oudsher hebben zij een icoon in huis hangen en op het erf zou een spade moeten staan. We hebben heel wat huisjes gezien maar de spade hebben we nergens zien staan. In Kolka is een museum waar de geschiedenis en de levenswijze van de oud gelovigen uitgebeeld wordt. Voor de ingang staan drie boomstammen waarin een man, een vrouw en een beer is uitgesneden.
Wij staan voor de deur maar die blijkt pas om 11.00 uur open te gaan. Inmiddels zijn er meer bezoekers voor het museum. Om 11.00 uur gaan die mensen naar de ingang om vervolgens weer om te keren. Blijkt het museum vandaag gesloten te zijn. Ze kwamen dat ons wel keurig vertellen want wij kunnen het bord niet lezen.Dan gaan we maar hun kerkje bekijken. Weer alles gesloten. We maken wel foto’s.
We gaan op weg naar Tartu. Maar of de duivel er mee speelt, de camperplaats is niet te vinden op de gps locatie die is opgegeven. Het adres blijkt ook niet te kloppen met de gps coordinaten. Dan maar het adres in de tomtom. Ook hier blijkt niets van een camperplaats. Een camping die we wel vinden ligt op 8 km van de stad Tartu in de middle of nowhere. Geen busverbinding en fietsen langs een drukke weg dat zien we niet zitten. Dan maar naar de volgende plaats.
We rijden weer verder naar Kolka en Kasepaa. We rijden nu weer langs het Peipsimeer. Er wonen hier nog oud gelovigen. Van oudsher hebben zij een icoon in huis hangen en op het erf zou een spade moeten staan. We hebben heel wat huisjes gezien maar de spade hebben we nergens zien staan. In Kolka is een museum waar de geschiedenis en de levenswijze van de oud gelovigen uitgebeeld wordt. Voor de ingang staan drie boomstammen waarin een man, een vrouw en een beer is uitgesneden.
Wij staan voor de deur maar die blijkt pas om 11.00 uur open te gaan. Inmiddels zijn er meer bezoekers voor het museum. Om 11.00 uur gaan die mensen naar de ingang om vervolgens weer om te keren. Blijkt het museum vandaag gesloten te zijn. Ze kwamen dat ons wel keurig vertellen want wij kunnen het bord niet lezen.Dan gaan we maar hun kerkje bekijken. Weer alles gesloten. We maken wel foto’s.
We gaan op weg naar Tartu. Maar of de duivel er mee speelt, de camperplaats is niet te vinden op de gps locatie die is opgegeven. Het adres blijkt ook niet te kloppen met de gps coordinaten. Dan maar het adres in de tomtom. Ook hier blijkt niets van een camperplaats. Een camping die we wel vinden ligt op 8 km van de stad Tartu in de middle of nowhere. Geen busverbinding en fietsen langs een drukke weg dat zien we niet zitten. Dan maar naar de volgende plaats.
We rijden ineens door een behoorlijk heuvelachtig landschap.
Wim heeft het zelfs over de Alpen van Estland. Komen we zomaar langs een
openluchtmuseum. Dit museum is wel open. We gaan hier maar wat cultuur opsnuiven.
Het openluchtmuseum heeft veel oude originele gebouwen die een indruk geven van
het boerenleven in de streek Polva. De meeste gebouwen zijn gebouwd rond 1880. Er staat een windmolen naar
Hollands model, boerderijen met stallen, opslagplaatsen, een schooltje, een
hout gestookte sauna en een miniatuur model van de omgeving van Polva. De
gebouwen zijn ingericht met allerlei voorwerpen en foto’s.
We zoeken de camping op en die blijkt bij een boerderij
te zijn. We worden hartelijk begroet door de bazin en door de hond. Achter de
woning is een leuke weide met allerlei voorzieningen. Er zijn zelfs
speeltoestellen voor kinderen en een soort prieel met keuken voorziening en
grillplaats. Een leuke kampeerplek maar helaas geen andere bezoekers.