Wat gaat het toch snel! We zijn nu 6 weken onderweg.

Het heeft gisteravond en vannacht flink gewaaid, geregend en geonweerd. Er liggen takken van bomen op de weg. Zou het mooie weer voorbij zijn?

We rijden eerst door Rezekne. Een stad waarin van het oude niet zoveel is overgebleven.  We blijven er ook niet lang.  We zien weer veel wegen in reparatie met steun van eurofondsen en ook het centrum van Rezekne is dankzij Europa helemaal vernieuwd. De A13 is of heel slecht te berijden of opgebroken wegens  nieuwbouw. We vorderen heel langzaam mede dankzij de vele verkeerslichten die het verkeer bij de wegwerkzaamheden moeten regelen.

De afslag naar Aglona, onze volgende halteplaats,  kent een veel beter wegdek. We stoppen voor wat proviandering en vinden met enige moeite de camping in Aglona.  De weg er naartoe is weer zand en gravel, maar nu van de ergste soort. 2 km wasbord, alles wat nog niet los zat in de camper is dat nu wel. Slenderen tijdens het autorijden, we worden er mager van!

Ook deze camping, die prachtig ligt aan een meer, lijkt uitgestorven, maar al snel wordt duidelijk dat dit schijn is. Morgen, zaterdag, komen 100 mensen een bruiloft vieren. Dit zal zeker niet geruisloos verlopen. En tegen de avond komen er diverse mensen per auto en zelfs een kleine toerbus die een huisje hebben gehuurd. Tenslotte verschijnt er ook nog een Nederlands stel met caravan. Het begint weer hard te waaien en te regenen.

Als het ophoudt met regenen maken we nog een korte wandeling.  We lopen wat verder langs de zandweg en komen bij een begraafplaats op een plek waar de zandweg door het meer loopt.  We vragen ons af wie zich op zo’n verlaten plek laat begraven. Het blijken vooral Russisch sprekende Letten te zijn. Ook in dit gebied is bijna iedereen van Russische afkomst. Er wordt nog steeds begraven want er zijn een paar recente graven zichtbaar.

We moeten terug want een nieuwe regenbui komt er aan. Het mooie weer is hier voorlopig even weg. Hebben ze nu in Nederland en België.  We zijn net op tijd terug in de camper.